Edward Kaczkowski — dziedzic Bełchatowa i ziemianin

Edward Kaczkowski był polskim ziemianinem, znanym jako dziedzic miasta Bełchatowa. Urodził się w 1839 roku w rodzinie szlacheckiej z herbem Świnka i zmarł w 1868 roku w Krakowie.

Życiorys i pochodzenie

Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej. Był drugim dzieckiem Ludwika i Julii Kaczkowskich; miał siostry Emilię i Zofię oraz brata Aleksandra. Po śmierci matki i później ojca w rodzie pojawiły się stosunki rodzinne złożone z małżeństw i przyrodniego rodzeństwa.

Dziadek Edwarda, Stanisław Kaczkowski, pełnił funkcję posła na Sejm Królestwa Polskiego i był związany z Kaliszem. Edward otrzymał staranne wychowanie domowe, odbywał też podróże po Europie, a na początku lat 60. rozpoczął studia prawa w Szkole Głównej Warszawskiej. Był zaręczony z Florentyną Krzysztoporską, która zmarła w 1861 roku w wieku 23 lat.

Problemy majątkowe, leczenie i ostatnie lata życia

Po śmierci ojca Edward współdziedziczył majątek rodzinny. Po powstaniu styczniowym dobra znalazły się w trudnej sytuacji finansowej – jednym z powodów był zakaz propinacji, a kolejnym nieumiejętne zarządzanie przez plenipotenta Artura Lessla. Dodatkowo macocha Edwarda, Antonina z Żelisławskich Kaczkowska, dążyła do podziału spadku, co komplikowało sprawy majątkowe.

Edward chorował na gruźlicę. W latach 1865–1867 przebywał na kuracjach w uzdrowiskach na południu Francji, między innymi w Eaux-Bonnes, Biarritz i Pau. Kosztowne wyjazdy nie poprawiły stanu finansów ani zdrowia. Po powrocie do kraju majątek poddano licytacji; po przegranej sprawie sądowej utracił Bełchatów. Przez pewien czas mieszkał u krewnych w Podłężycach i Opojowicach, potem leczył się w Szczawnicy, gdzie jego stan się pogorszył. Pod koniec sierpnia 1868 roku przybył do Krakowa i zmarł w Szpitalu św. Łazarza 8 września 1868 roku.