| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 28 listopada 1933, Bełchatów |
| Zgon | 30 października 1994, Łódź |
| Zawód | matematyk, profesor Politechniki Łódzkiej |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Alma mater | Uniwersytet Łódzki (studia 1951–1955) |
| Doktorat | 1960; promot. Witold Janowski |
| Habilitacja | 1966 |
| Dorobek naukowy | |
| Publikacje | ponad 30 prac |
| Doktorzy | 40 wypromowanych |
| Wybrane pojęcia | Świątkowski property; Świątkowski function; path derivatives; local systems |
| Inne | |
| Odznaczenia | Medal Komisji Edukacji Narodowej; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski |
| Pochówek | Stary Cmentarz w Łodzi |
| Rodzina | żona Maria Waliszewska; dzieci: Stefan i Joanna |
W swojej pracy badawczej skupił się na problemach związanych z monotonicznością i równoważnością funkcji. Wyniki jego badań ukazały się w czasopiśmie Fundamenta Mathematicae. Prace Świątkowskiego posłużyły jako podstawa dla powstania pojęć takich jak funkcji rzeczywistych oraz terminów opisujących właściwości i uogólnienia zachowania funkcji.
Życiorys i wykształcenie
W latach 1951–1955 studiował matematykę na Uniwersytecie Łódzkim. Już w 1954 roku rozpoczął pracę na stanowisku asystenta na Politechnice Łódzkiej. W latach 1959–1962 pracował na Uniwersytecie Łódzkim, a następnie powrócił do Politechniki Łódzkiej.
W 1960 roku uzyskał stopień doktora nauk matematycznych na podstawie pracy dotyczącej równoważności funkcji mierzalnych i całkowalnych; promotorem był Witold Janowski. Habilitację obronił w 1966 roku na podstawie pracy o warunkach wystarczających monotoniczności funkcji, w której rozwiązał problem postawiony przez Zygmunta Zahorskiego.
Kariera naukowa i dorobek
Jego artykuł „Sur une transformation d'une fonction mesurable en une fonction sommable” ukazał się w 1963 roku w Fundamenta Mathematicae. W 1966 roku opublikował w tym samym piśmie wyniki dotyczące warunków monotoniczności. Prace Świątkowskiego z zakresu funkcji rzeczywistych przyczyniły się do wprowadzenia terminów takich jak Świątkowski property i Świątkowski function oraz pojęć związanych z path derivatives i local systems.
W latach 1968–1972 współprowadził telewizyjne wykłady dla studentów studiów dla pracujących pod nazwą „Politechnika TV”. Był współautorem kilku książek popularyzujących matematykę. W 1978 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Przez wiele lat kierował Instytutem Matematyki Politechniki Łódzkiej i wypromował 40 doktorów nauk matematycznych. Jego dorobek obejmuje ponad 30 opublikowanych prac.
Nagrody, odznaczenia i śmierć
Otrzymał między innymi Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 30 października 1994 w Łodzi. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.
